Licznik odwiedzin

1404936
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W zeszłym tygodniu
W tym miesiącu
W zeszłym miesiącu
Łącznie wizyt
262
1653
262
1390645
31454
52521
1404936

Your IP: 54.234.255.29
thEurope/WarsawSun, 17 Dec 2017 05:03:32 +0100vEurope/WarsawSun, 17 Dec 2017 05:03:32 +0100 CET0312Europe/Warsaw: %2013-%01-%16 %10:%47%05

Pogoda

Jałowiec sabiński

Jałowiec sabiński (Juniperus Sabina)

Jałowiec sabiński (Juniperus Sabina) jest dosyć szybko rosnącą odmianą jałowca. Krzew ten po ok. 10 latach może osiągnąć ok. 100 cm wysokości i ponad 200 cm szerokości. Stare rośliny dochodzą nawet do 2 metrów wysokości i 4 metrów szerokości.

Jest to wyjątkowo odporna roślina. Może rosnąć na ubogich i suchych glebach. Jest bardzo wytrzymała na niskie temperatury. Świetnie sobie radzi w miejscach wietrznych, dlatego też jałowcowi sabińskiemu nie są straszne mroźne i wysuszające wiatry.

W Polsce na naturalnych stanowiskach rośnie jedynie w Pieninach. Dlatego też jest pod ochroną. Bardziej rozpowszechniony jest w innych górach środkowej i południowej Europy oraz środkowej Azji.

Preferuje miejsca słoneczne. Poradzi sobie również w półcieniu, ale wtedy jego gałązki będą rzadsze, a zielone wybarwienie nie tak mocne jak w miejscu słonecznym. W moim ogrodzie rośnie 1 krzew tej odmiany jałowca. Posadziłem go w miejscu, w którym słońce operuje jedynie przed południem. To jednak mu wystarcza i jak do tej pory całkiem nieźle tam rośnie. Faktem jest, że w półcieniu przyrosty są mniejsze. W miejscach zacienionych narażony może być na atak przędziorków. Należy wtedy polewać go co jakiś czas zimną wodą lub stosować środki chemiczne zwalczające te szkodniki. Obecność i działalność przędziorków powoduje brązowienie i opadanie igieł. 

Jaowiec sabiski.JPG - 1.49 MB

Pędy są lekko wzniesione, niezbyt sztywne i gęste. Igły jałowca sabińskiego są krótkie, miękkie i delikatne. W miejscach słonecznych wspaniale wybarwiają się na jasnozielony kolor.

Ta odmiana jałowca była kiedyś bardzo popularna. Obecnie rzadko można ją spotkać w szkółkach ogrodniczych. Trochę szkoda, bo to bardzo ładna i odporna na trudne warunki roślina. W naszych warunkach klimatycznych bez żadnych problemów zimuje w gruncie (sprawdziłem to osobiście).

Dobrze znosi przycinanie, które powinniśmy przeprowadzić w kwietniu lub sierpniu. Nie lubi natomiast przesadzania. Może wtedy chorować.

Jałowce lubią nawożenie. Najodpowiedniejszy jest nawóz do iglaków. W przypadku brązowienia igieł można użyć nawozu interwencyjnego lub specjalnego nawozu przeciwko brązowieniu igieł (profilaktycznie). Proszę zapoznać się z informacjami umieszczonymi przez producenta nawozów na opakowaniu. Należy ściśle ich przestrzegać, żeby nie zniszczyć roślin.

Powierzchnię gleby w sąsiedztwie jałowców można wysypać korą sosnową, co po pierwsze zapobiega rośnięciu chwastów, a po drugie utrzymuje wilgotność podłoża i nie pozwala na zbyt szybkie jego przesuszenie.

Jałowcowi sabińskiemu sprzyja towarzystwo innych iglaków, w tym płożących, wrzosów oraz liściastych roślin zimozielonych. Krzew pięknie prezentuje się przez cały rok.

Z uwagi na wielkość nie jest polecany do małych ogrodów.