Licznik odwiedzin

1293217
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W zeszłym tygodniu
W tym miesiącu
W zeszłym miesiącu
Łącznie wizyt
1136
1825
3436
1285228
21059
78713
1293217

Your IP: 51.255.65.53
thEurope/WarsawTue, 17 Oct 2017 13:05:17 +0200vEurope/WarsawTue, 17 Oct 2017 13:05:17 +0200 CEST0510Europe/Warsaw: %2013-%01-%16 %10:%47%05

Pogoda

Berberys julianae

Berberys julianae (Berberis julianae)

Berberys julianae (Berberis julianae) zwany u nas berberysem Julianny jest zimozielonym krzewem liściastym dorastającym w warunkach polskich do ok. 1,5 - 2, a niekiedy w sprzyjających warunkach nawet 3 metrów. Pochodzi z Chin. Jego nazwa angielska to berberys chiński (Chinese barberry). Jest to dosyć zwarty krzew o podłużnych i ząbkowanych liściach. Mogą mieć do ok. 10 cm długości. Są one sztywne i zielone, jesienią często przebarwiają się na czerwono. Krzew ten wygląda wtedy bardzo dekoracyjnie. Liście pozostają na nim przez całą zimę! Sam krzew ma wyprostowany i krzaczasty pokrój.

 

Berberys Julianae 1.JPG - 1.38 MB

 

Berberys julianae polecany jest do sadzenia w strefie USDA od 6b do 8. O strefach mrozoodporności piszę w zakładce w menu głównym.

 

UWAGA! Jest to krzew o dosyć długich i bardzo ostrych cierniach (ok. 3 cm) dlatego rodziny z małymi dziećmi powinny albo tego krzewu unikać i go nie sadzić, albo pilnować dzieci, żeby się nie pokłuły.

 

Jego mrozoodporność jest na większości terenu Polski wystarczająca, jednakże w chłodniejszych rejonach kraju szczególnie młode krzewy powinny być okrywane na zimę. Podobnie jak inne liściaste rośliny zimozielone dobrze jest posadzić tą odmianę berberysu w miejscach osłoniętych od wysuszających i mroźnych zimowych wiatrów.

 

Berberys Julianny lubi ziemię lekko wilgotną i przepuszczalną. Będzie jednak rósł na każdej glebie ogrodowej począwszy od alkalicznej aż po lekko kwaśną. Ponadto dobrze rośnie zarówno w miejscach słonecznych jak i lekko zacienionych.

 

Poniżej młody krzew późną jesienią.

 

Berberys Julianae 2.JPG - 1.39 MB

 

Kwitnienie tego krzewu przypada na przełom maja i czerwca. Pojawiają się wtedy na nim drobne, żółte kwiatki, które przyciągają wiele owadów. Są one obupłciowe więc nie ma problemów z zapyleniem i zawiązaniem się owoców. Owoce tego berberysu są ciemnoniebieskie i lekko wydłużone. Pojawiają się na krzewie we wrześniu. Stanowią atrakcyjną przekąskę dla ptaków, szczególnie zimą.

 

Berberys julianae nie wymaga cięcia, ale jeśli chcemy go poprowadzić w formie żywopłotu cięcie na pewno mu nie zaszkodzi. Dokonuje się go po przekwitnięciu kwiatów. Przemarznięte lub uschnięte gałązki przycinamy do miejsca, gdzie pojawiają się zdrowe pędy.

 

W moim ogrodzie rośnie obecnie 1 krzew tej odmiany berberysu. Pozostałe siedem, które kiedyś rosły jako zaczątek żywopłotu oddałem moim rodzicom. W mojej okolicy widziałem piękny żywopłot z tej odmiany berberysu, gęsty i wysoki na ponad 2 metry!

 

Należy pamiętać, żeby nasze krzewy berberysu (podobnie jak inne liściaste zimozielone) dobrze podlać przed nadejściem mrozów. Jeżeli jest odwilż i temperatura przekracza przez kilka dni 0 stopni C oraz jeśli ziemia jest rozmarznięta, a brakowało wcześniej śniegu czy deszczu to dobrze jest podlać krzewy nawet w trakcie zimy. Nic tak nie szkodzi krzewom zimozielonym jak zimowa susza.