Zimozielony Ogród - Aukuba japońska


Licznik odwiedzin

1973924
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W zeszłym tygodniu
W tym miesiącu
W zeszłym miesiącu
Łącznie wizyt
152
1804
1956
1957348
45035
98622
1973924

Your IP: 37.252.14.48
thEurope/WarsawMon, 20 Aug 2018 01:49:45 +0200vEurope/WarsawMon, 20 Aug 2018 01:49:45 +0200 CEST4908Europe/Warsaw: %2013-%01-%16 %10:%47%05

Pogoda

Aukuba japońska

Aukuba japońska (Aucuba japonica)

 

Ten zimozielony krzew liściasty w naturalnych warunkach dorasta do wysokości 2-3 metrów. Pochodzi z Japonii. Rośnie powoli. W naszym klimacie rośliny te najprawdopodobniej mogą osiągać wysokość 1 metra.

 

Aukuba 1.JPG - 1.26 MB

 

W moim ogrodzie rosło 7 krzewów aukuby. Dwa zasadziłem latem 2008 roku, jeden latem 2009 roku, 4 kolejne latem 2011 roku. Wszystkie zimowały od początku w gruncie bez żadnych większych problemów. Co prawda w poprzednie zimy były pokryte warstwą śniegu, ale zdarzały się okresy, kiedy śniegu było niewiele, a temperatura spadała przy gruncie do ok. –24 stopni Celsjusza (zima 2010). Niektóre liście żółkły na wiosnę i opadały. Co jednak najważniejsze stożki wzrostu roślin nie były nigdy uszkodzone i co roku krzewy wypuszczały po kilkanaście nowych liści. Niestety zima z przełomu lat 2011/2012 doprowadziła do obumarcia krzewów. Brak śniegu, zimowa susza i bardzo niskie wartości temperatur (przy gruncie nawet –29 stopni C) zabiły moje aukuby. Błędem było to, że przed nadejściem mrozów porządnie ich nie podlałem oraz, że nie zabezpieczyłem krzewów agrowłókniną.

 

Niezrażony porażką już wiosną 2012 kupiłem nowe aukuby (5 krzewów) i posadziłem je w ogrodzie. Do dziś rosną u mnie 4, jedna niestety nie przetrwała zimowej suszy. Te, które rosną otoczone bukszpanami, co roku zimą troszkę przemarzają, ale wiosną wracają do świetnej kondycji. Czasami w kwietniu lub maju (zależnie od temperatur) kwitną, co jest rzadkością w klimacie środkowej Polski. Dodam, że aukuby nie są teraz zabezpieczane przed mrozem. Stwierdziłem, ze muszą sobie radzić same. Natomiast jesienią lub u progu zimy dbam o to, żeby miały wilgotne podłoże.

 

Co ciekawe w krajach o łagodniejszym klimacie (np. Belgia czy Holandia) krzewy te używane są na żywopłoty. Bardzo dobrze znoszą cięcie, które należy wykonać na wiosnę, po zakończeniu okresu porannych przymrozków.

 

Różne strony internetowe podają, że uprawa aukuby możliwa jest w strefach USDA od 10 do 6. O strefach mrozoodporności piszę w oddzielnej zakładce. Serdecznie zapraszam do lektury.

 

Aukuba japońska występuje w różnych odmianach. Jej liście są lancetowate, skórzaste, w kolorze zieleni. Ich brzegi są delikatnie ząbkowane. Odmiana „Variegata”, która rośnie w moim ogrodzie charakteryzuje się bardzo dekoracyjnymi liśćmi koloru zielonego z biało-żółtymi plamkami.

 

Idealnym miejscem sadzenia aukuby są tereny zacienione lub z niewielkim nasłonecznieniem (półcieniste). Powinny one być zaciszne (osłonięte od wiatru). Dobrze rosną pod dużymi drzewami, które zapewniają im ochronę przed zbyt mocnymi promieniami naszej dziennej gwiazdy. Aukuba lubi glebę próchniczą, lekko kwaśną lub obojętną. Uwielbia ściółkowanie np. korą sosnową. To również chroni system korzeniowy rośliny przed nadmiernym przesuszeniem oraz przed zmarznięciem. Dobrze znosi okresy suszy (również tej zimowej), ale znacznie lepiej rośnie, kiedy jest regularnie podlewana. W czasie zimy, w okresach, kiedy temperatura wzrasta powyżej 0 stopni Celsjusza, dobrze jest podlać aukubę. Zalecane jest, aby rośliny zabezpieczyć agrowłókniną przed dużymi mrozami i wysuszającymi wiatrami.

Aukuby są roślinami rozdzielnopłciowymi. Jeśli chcemy, aby nasza aukuba wydała owoce potrzebne będą zarówno odmiana męska jak i żeńska. Na tej drugiej, po przekwitnięciu kwiatów (po ich zapyleniu) pojawiają się niewielkie czerwone owoce w kształcie jagody. Miłośników kwiatów muszę rozczarować. Aukuba ma bardzo niepozorne fioletowe kwiatki.