Juki ogrodowe – gatunki i odmiany

W moim ogrodzie jest wiele różnych zakątków. Jednym z nich jest zakątek egzotyczny, gdzie obok opuncji, juk czy magnolii wielkokwiatowej rosną araukaria chilijska czy sośnica japońska. Dziś będę pisał o jukach. A to dlatego, że właśnie wchodzą w szczytową fazę kwitnienia. Moje pierwsze juki dostałem od mamy. Bytły to juki karolińskie i pochodziły z kęp, które od wielu lat rosną w jej ogrodzie. I zanim napiszę o moich jukach pokażę Wam jak w tym roku pięknie kwitną te, które rosną u rodziców. Mają wyjątkowo wysokie i obficie kwitnące kwiatostany!

Najczęściej spotykana w Polsce jest właśnie juka karolińska (Yucca filamentosa), zwana również juką nitkowatą albo po prostu ogrodową. To zimozielona bylina, która bardzo dobrze znosi polskie warunki klimatyczne. Wg różnych źródeł może ona rosnąć w strefach mrozoodporności USDA od 4 do 10. Roślina ta pochodzi z południowej części Stanów Zjednoczonych. Lubi miejsca słoneczne, na których lepiej kwitnie. 

Posadzona w półcieniu może kwitnąć rzadziej i mniej obficie. Jukę karolińską sadzimy w glebie przepuszczalnej i piaszczysto-próchniczej, bogatej w wapń i lekko zasadowej. W okresie letnim wymaga regularnego podlewania i cotygodniowego nawożenia. Stare liście, rosnące w dolnej części rozety możemy przycinać. Nada to naszej juce szczególnie egzotycznego wyglądu. Liście juki karolińskiej są sztywne, zielone wpadające w odcień niebieskawy. Ich końce są zaostrzone, a na brzegach można dostrzec zwijające się włókna (stąd nazwa – nitkowata). Mogą osiągać długość ponad 60 cm. Ułożone są w rozety. Juka karolińska na ogół nie tworzy pnia i jej liście rozłożone są przy samej ziemi.

Jej kwiat wyrasta na pojedynczym pędzie o długości nawet do 2 metrów, z czego prawie połowa tego odcinka to charakterystyczne dzwonkowate kwiaty zgromadzone w wiechę. Są one koloru białego lub kremowego. Kwitnienie przypada na przełom czerwca i lipca i trwa czasami aż do sierpnia. 

Po przekwitnięciu roślina może zamierać, ale od korzeni wyrosną nowe juki tworząc zwartą kępę. W kolejnych latach one też zakwitną. Jukę karolińską najlepiej rozmnażać poprzez podział bulwiastych korzeni, przypominających kłącza.

Wróćmy jednak do mojego ogrodu i do tutejszego egzotycznego zakątka. W 2016 roku nabrał on, jak wtedy myślałem ostatecznego kształtu. Jednak wiosną tego roku znów się zmienił. Poniżej pierwsze zdjęcie z 2017, a drugie z kwietnia 2019.

Dziś natomiast to miejsce wygląda tak!

Rośnie tu kilka gatunków i odmian juk. Poniżej pierwsza z prawej to jedna z najbardziej mrozoodpornych i zimotrwałych juk (Yucca glauca) czyli juka sina. To także jedna z niewielu, które w Polsce wytwarzają pień. Należy ją posadzić w miejscu suchym, tam, gdzie zimą jej korzenie nie będą narażone na zbyt dużą wilgoć. Jak wspomniałem ten gatunek juk wytwarza pień. Niestety trzeba na niego poczekać kilka lat bo bylina ta rośnie dość wolno. 

Ta w środku to u mnie nowość – Yucca recurvifolia. Po jej lewej stronie rośnie juka wspaniała – Yucca Gloriosa. Gatunek ten opiszę w dalszej części tekstu. W tle widać juki karolińskie.

Na poniższym zdjęciu od prawej: juka zwisłolistna (Yucca flacida) Ivory Towers, po jej lewej stronie juka karolińska Color Guard.

Tutaj z kolei widzimy 3 juki. Od prawej to: juka karolińska Bright Edge (z kwiatem), juka karolińska Colour Guard (odnóżka od tej pokazanej wyżej) oraz juka wspaniała Variegata (Yucca gloriosa Variegata). Zauważcie, że kwitnąca Bright Edge też puściła odnóżkę.

Yucca Gloriosa czy Gloriosa Variegata niestety jest mniej odporna na mrozy niż juka karolińska. Do tego szkodzi jej zimowa wilgoć dlatego aby osiągnąć sukces w jej uprawie należy posadzić ją w bardzo przepuszczalnym podłożu, najlepiej na jakimś wzniesieniu, tak aby zimą woda odpływała z jej korzeni. Ponadto w okresie mrozów dobrze jest związać liście juki Gloriosa i zabezpieczyć stożek wzrostu przed dostaniem się tam wody. Po zamarznięciu może ona rozsadzić stożek, co na ogół prowadzi do zgnicia rośliny i jej obumarcia. Gatunek ten wytwarza pień! Ale trzeba na to kilka lat poczekać. Ma piękne grube i sztywne liście, zielono-niebieskie (Gloriosa) lub w środku zielone a na brzegach złoto-kremowe (Gloriosa Variegata).

W cieplejszych rejonach Polski można pokusić się o uprawę takich gatunków i odmian jak: Elata, Brevifolia, Thompsoniana czy Rostrata lub Rigida. W centrum kraju raczej to się nie uda. 

Juki to wspaniałe rośliny, które nadadzą każdemu ogrodowi egzotycznego wyglądu. A kiedy kwitną przyciągają wzrok i nie można na nie patrzeć inaczej jak tylko z podziwem. 

Serdecznie zapraszam do codziennych odwiedzin portalu.

Dodaj komentarz

avatar
  Subskrybuj  
Powiadom o